1937 – 1945

Fyrsti sjómannadagurinn var haldinn 6.júní 1938, á björtum og svölum sumardegi. Fánar voru dregnir að hún á öllum skipum í höfninni. Sala merkja og Sjómannadagsblaðsins hófst um morguninn. Sjómenn söfnuðust saman við Stýrimannaskólann á Öldugötu og þaðan fór skrúðgangan, fánum prýdd, upp á Skólavörðuholtið.

Athöfnin fór fram við Leifsstyttuna og mættu um 10 þúsund manns. Síðar fóru hátíðarhöldin fram á hafnarbakkanum þar sem keppt var m.a. í stakkasundi og kappróðri og loks var haldið á Melavöll þar sem keppt var í knattspyrnu og reiptogi. Dagurinn þótti heppnast einstaklega vel. Þennan dag var fyrsta tölublað Sjómannadagsblaðsins gefið út.

Á þessum tíma setti Seinni heimsstyrjöldin mark sitt á líf heimsbyggðarinnar, þ.m.t. líf íslenskra sjómanna. Kraftur færðist yfir útgerðina, bryggjurnar voru iðandi af lífi og útflutningur jókst. Á sama tíma var stríðshættan yfirvofandi og sjómenn þurftu að laga sig að breyttum aðstæðum, t.a.m. var hætt að útvarpa veðurfréttum, skip þurftu að sigla almyrkvuð á milli landa og tundurdufl leyndust í djúpinu. Stríðið kostaði mörg líf íslenskra sjómanna.

Á þessum árum var ákvörðun tekin um að hefja undirbúning og fjáröflun fyrir byggingu dvalarheimilis fyrir aldraða sjómenn en ljóst var að sú vinna yrði umfangsmikil. Óskað var eftir lóð á Laugarnesinu í Reykjavík.

Hornsteinn Sjómannaskólans var lagður á Sjómannadaginn 1944. Sú bygging hafði verið mikið baráttumál margra fulltrúa í Sjómannadagsráðinu. Athöfnin var einstaklega glæsileg og fór fram við Sjómannaskólann enda langþráð ósk sjómannastéttarinnar um reisulegt skólahús loks að rætast.